دستگاه Acer C120 که صرفاً به عنوان یک لوازم جانبی برای لپتاپ طراحی شده و تنها راه اتصال آن به منبع تصویر، درگاه USB است، طبیعتاً محدودیتهایی دارد. با این حال، در چارچوب همین محدودیتها، میتواند گزینهای جذاب باشد. این دستگاه آنقدر کوچک و سبک است که میتوانید بدون هیچ دغدغهای آن را در کیف لپتاپ خود بگذارید؛ بهعلاوه، راهاندازی آن نیز بسیار ساده است.
یکی از ویژگیهای بسیار خوب آن این است که برق مورد نیاز خود را از همان درگاه USB (که برای انتقال تصویر استفاده میشود) تأمین میکند؛ بنابراین نیازی به اتصال آداپتور برق یا حملونقل آن نخواهید داشت. البته باید توجه داشته باشید که در صورت استفاده از این روش، میزان روشنایی تصویر نسبت به زمانی که از آداپتور برق استفاده میکنید، کاهش مییابد.
مانند اکثر ویدئو پروژکتورهای جیبی، مدل C120 نیز بر پایه تراشه DLP و منبع نور LED ساخته شده است. به گفته شرکت ایسر (Acer)، طول عمر این LEDها ۲۰ هزار ساعت برآورد شده و دارای یک سال گارانتی هستند (اگرچه در وبسایت این شرکت در حال حاضر مدت گارانتی ۹۰ روز ذکر شده است). رزولوشن اصلی (Native) این دستگاه ۸۵۴ در ۴۸۰ پیکسل با نسبت تصویر تقریباً ۱۶:۹ است که برای پروژکتوری با وزن کمتر از ۲۲۵ گرم (نیم پوند)، مشخصاتی کاملاً معمول محسوب میشود. با این حال، میزان روشنایی ۱۰۰ لومن (در صورت استفاده از آداپتور برق)، برای دستگاهی با این وزن، در رده بالایی قرار میگیرد.
اگر ۱۰۰ لومن به نظرتان مقدار کمی میآید، به یاد داشته باشید که نسلهای پیشین ویدئو پروژکتورهای جیبی روشنایی در حد ۱۰ لومن داشتند و با این حال به اندازه کافی کارآمد بودند. مهمترین محدودیت C120، فقدان هرگونه درگاه اتصال برای منابع ویدیویی است. فراتر از آن، بسته به نوع لپتاپ شما، ممکن است حتی امکان نمایش ویدیوهای در حال پخش روی کامپیوتر را هم نداشته باشید. این موضوع باعث میشود C120 صرفاً ابزاری برای ارائه (Presentation) و نمایش محتوای دادهای باشد. با این حال، اگر هدف شما استفاده از آن برای ارائه مطالب است، این دستگاه بهخوبی از عهده کار برمیآید و با توجه به قیمت ۲۵۹ دلاریاش، ارزش خرید بالایی دارد.
نقاط قوت
کیفیت خوب تصویر داده.
کیفیت تصویر داده C120 از بیشتر جهات خوب تا عالی است. رنگ زرد در آزمایشهای من فقط کمی خردلی بود، اما حداقل خردلی زرد بود نه خردلی قهوهای، و رنگها کاملاً اشباع شده و به طور کلی پر جنب و جوش بودند. تعادل رنگ نیز خوب بود، با خاکستریهای خنثی قابل قبول در سایههای مختلف از سیاه تا سفید. یکی از مشکلاتی که کیفیت کلی را به خوب، نه عالی، کاهش میدهد این است که برای فوکوس صحیح ویدئو پروژکتور، کمی صبر لازم است. وقتی فوکوس را درست انجام دادم، توانستم متن سیاه روی سفید را به راحتی در اندازههای کوچک مانند ۷ نقطه بخوانم. با این حال، در بقیه موارد، فوکوس کاملاً نرم بود و متن کوچک، از جمله متن زیر آیکونها در دسکتاپ ویندوز، کمی تار بود.
بروز پدیده «رنگینکمانی» نسبتاً اندک است.
به عنوان یک مزیت دیگر برای کیفیت تصویر، دستگاه C120 در مقایسه با اکثر ویدئو پروژکتورهای جیبی، کمتر دچار این پدیده میشود. من نسبت به این اثرات حساس هستم، اما در مورد C120 تنها زمانی متوجه آنها شدم که از پردههای نمایشی استفاده میشد که ذاتاً باعث تشدید این پدیده میشوند؛ یعنی پردههایی که دارای نواحی سفیدِ بسیار روشن در میانِ پسزمینهای سیاه هستند. مگر اینکه دائماً از تصاویری با چنین ویژگیهایی استفاده کنید، حتی کسانی که به راحتی متوجه این اثرات رنگینکمانی میشوند نیز احتمالاً آنقدر کم با آن مواجه خواهند شد که برایشان آزاردهنده نباشد.
قابلیت حملونقل فوقالعاده.
یکی از ویژگیهای بسیار جذاب هر ویدئو پروژکتور جیبی، قابلیت حمل آسان آن است. در مورد مدل C120، این ویژگی به ابعاد ۱ در ۴.۴ در ۳.۵ اینچ (ارتفاع، عرض، عمق) و وزن ۶.۴ اونس (حدود ۱۸۱ گرم) برای خودِ دستگاه ترجمه میشود. اگر آداپتور برق و کابل USB را هم به آن اضافه کنید، وزن کل همچنان کمتر از یک پوند (حدود ۴۵۴ گرم) خواهد بود. حتی بهتر از آن، اگر بپذیرید که با استفاده از اتصال USB بهعنوان تنها منبع تغذیه، روشنایی تصویر تا حدی کاهش مییابد، وزن مجموع ویدئو پروژکتور و کابل تنها به ۸ اونس (حدود ۲۲۷ گرم) میرسد.
نتایج آزمایش و اتصالات
روشنایی.
میزان روشنایی اندازهگیریشده برای مدل C120، در حالت «پرنورترین» (Brightest) و در حالی که آداپتور برق متصل بود، ۱۰۱ لومن به دست آمد که کاملاً با عدد اسمی ۱۰۰ لومن مطابقت دارد. در منوها گزینهای برای تغییر حالت رنگ وجود ندارد، اما حالتی به نام «اقتصادی» (Eco) تعبیه شده که در آن میزان روشنایی به ۷۱ لومن میرسد. تنها عامل دیگری که میتواند بر روشنایی تأثیر بگذارد، میزان برقی است که به ویدئو پروژکتور میرسد.
این موضوع به عوامل مختلفی بستگی دارد: اینکه آیا از آداپتور برق استفاده میکنید یا خیر، آیا یک یا هر دو کانکتور USB (در انتهای کابل متصل به کامپیوتر) را به دستگاه وصل کردهاید، و همچنین مشخصات فنی کامپیوتر شما چیست. استفاده از آداپتور برق، روشنترین تصویر ممکن را به شما میدهد. علاوه بر این، پورتهای USB در کامپیوترهای مختلف، توانهای متفاوتی را ارائه میدهند.
بنابراین، بسته به نوع کامپیوترتان، اتصال به یک پورت USB ممکن است سطوح مختلفی از روشنایی را ایجاد کند و اتصال به پورت دوم نیز ممکن است باعث افزایش روشنایی بشود یا نشود. شرکت ایسر (Acer) اعلام کرده است که حتی اگر استفاده از دو پورت باعث افزایش توان دریافتی شود، باز هم میزان روشنایی کمتر از حالتی خواهد بود که از آداپتور برق استفاده میکنید.
در آزمایشهای من، اتصال به پورت دوم هیچ تفاوتی در حالتهای «پرنورترین» یا «اقتصادی» ایجاد نکرد. در حالتی که تنها از کابل USB استفاده میشد (بدون آداپتور برق)، میزان روشنایی C120 در حالت «پرنورترین» ۴۷ لومن و در حالت «اقتصادی» ۲۷ لومن اندازهگیری شد؛ این مقدار چه با یک اتصال USB و چه با دو اتصال USB یکسان بود.
البته باز هم تأکید میشود که بسته به کامپیوتر شما، ممکن است نتایج متفاوتی مشاهده کنید. با توجه به اینکه عمر مفید لامپ (۲۰,۰۰۰ ساعت) در هر دو حالت «پرنورترین» و «اقتصادی» یکسان است، تنها دلیل استفاده از حالت «اقتصادی» زمانی است که به پریز برق دسترسی ندارید و باید شارژ باتری لپتاپ خود را برای مدت بیشتری حفظ کنید. بنابراین، اگر آداپتور برق را همراه داشته باشید، معمولاً از حداکثر روشنایی (۱۰۱ لومن) بهره خواهید برد؛ و اگر آداپتور همراهتان نباشد، روشنایی به ۴۷ لومن (یا مقداری معادل آن بسته به کامپیوترتان) محدود خواهد شد. به عنوان یک معیار مقایسهای، در اتاق تاریک، روشنایی ۱۰۱ لومن برای نمایش تصویری با قطر حدود ۴۵ اینچ (با نسبت تصویر ۱۶:۹) کاملاً کافی به نظر میرسید.
مسائل مربوط به یکنواختی روشنایی.
مدل C120 در حفظ روشنایی یکنواخت در سراسر صفحه عملکرد چندان خوبی ندارد. من یکنواختی روشنایی را ۶۸ درصد اندازهگیری کردم که رقم نسبتاً پایینی است؛ بهطوری که بخش وسیعی در سمت راست صفحه، بهوضوح تاریکتر از مرکز و سمت چپ آن به نظر میرسد. این اختلاف بهقدری هست که حتی در تصاویری که شامل متن و گرافیک هستند نیز قابل تشخیص باشد. با این حال، شدت آن بهاندازهای نیست که برای اکثر کاربران آزاردهنده باشد و بسیاری از افراد، اگر بهدنبال یافتن آن نباشند، اصلاً متوجه این تفاوت نخواهند شد.
اتصالات.
تنها درگاههای موجود روی دستگاه C120 مربوط به کابل برق و کابل USB هستند. درگاه USB از نوعی اتصال اختصاصی (غیر استاندارد) بهره میبرد؛ بدین معنا که تنها میتوانید از کابلی استفاده کنید که همراه ویدئو پروژکتور عرضه شده است. این کابل در یک سر دارای کانکتور اختصاصی و در سر دیگر دارای دو کانکتور استاندارد USB نوع A است. هنگامی که C120 را متصل میکنید، رایانه شما آن را بهعنوان یک درایو CD شناسایی میکند.
سپس برنامه ویندوزی که در میانافزار (firmware) ویدئو پروژکتور ذخیره شده بهطور خودکار اجرا میشود؛ البته اگر قابلیت اجرای خودکار (Autorun) غیرفعال باشد، میتوانید برنامه را بهصورت دستی اجرا کنید. در هر صورت، پس از بارگذاری نرمافزار، تصویر از طریق درگاه USB به ویدئو پروژکتور ارسال میشود. در آزمایشهای من روی سه رایانه مختلف (با سیستمعاملهای ویندوز ۷ و XP)، قابلیت اتصال مستقیم از طریق USB دقیقاً همانطور که وعده داده شده بود، عمل کرد. طبق اعلام شرکت ایسر (Acer)، این دستگاه با رایانههای مک (Mac) سازگار نیست.
محدودیتها
عدم پشتیبانی از ویدیو.
نبودِ درگاه ویدیویی عملاً استفاده از C120 را با هرگونه منبع ویدیویی غیرممکن میسازد. اما نکتهی تا حدودی تعجبآور این است که شاید حتی نتوانید ویدیویی را که روی رایانهتان پخش میشود، از طریق این دستگاه مشاهده کنید. به گفتهی ویدئو پروژکتور ایسر (Acer)، امکان نمایش ویدیو به نرمافزار پخشکنندهای بستگی دارد که روی سیستم شما نصب شده است. در آزمایشهای من، این دستگاه نه در سیستمعامل ویندوز ۷ (با استفاده از Windows Media Player) و نه در سیستمعامل ویندوز XP (با استفاده از نرمافزار InterVideo WinDVD 5) عملکرد درستی نداشت.
دشواری در تنظیم فوکوس.
همانند بسیاری از ویدئو پروژکتورهای جیبی، چرخدندهی تنظیم فوکوس در C120 مقاومت بسیار کمی دارد و با کوچکترین حرکتی، فوکوس بهشدت تغییر میکند. این ویژگیها باعث میشود تنظیم دقیق فوکوس دشوار باشد؛ بهطوری که در بیشتر تلاشهای من، تصویر نهایی کمی تار (غیرشفاف) باقی ماند. اگر قصد دارید اسلایدهای ارائهای با فونتهای درشت نمایش دهید که در آنها کمی تاری تأثیری بر خوانایی متن ندارد، این مسئله مشکلی ایجاد نخواهد کرد.
اما اگر به تصویری کاملاً شفاف و دقیق نیاز دارید، ممکن است مجبور شوید بیش از حدِ دلخواه با چرخدندهی فوکوس کلنجار بروید؛ بهویژه زمانی که برای راهاندازی سریع دستگاه تحت فشارِ کمبود وقت هستید. نبود قابلیت زوم. همانطور که در ویدئو پروژکتورهای جیبی مرسوم است، C120 فاقد لنز زوم است؛ بنابراین برای تغییر اندازهی تصویر، باید خودِ ویدئو پروژکتور را جابهجا کنید. با توجه به طول کابل ۲ فوتی (حدود ۶۰ سانتیمتری)، این کار معمولاً مستلزم جابهجا کردن رایانهی شما نیز خواهد بود.
عدم پخش صدا.
با توجه به طراحی C120 بهعنوان یک وسیلهی جانبی برای لپتاپ، این دستگاه فاقد بلندگو است. البته این موضوع چندان نگرانکننده نیست؛ چرا که اگر به صدا نیاز داشته باشید، میتوانید از سیستم صوتی لپتاپ خود استفاده کنید.
نتیجهگیری
طراحی غیرمعمول ویدئو پروژکتور Acer C120، آن را از اکثر ویدئو پروژکتورهای جیبی متمایز میکند. ایسر به جای انباشتن دستگاه با انواع درگاههای اتصال برای منابع ویدیویی و دادهای، کابلهای متعدد، و قابلیتهای جانبی نظیر خواندن مستقیم فایلها از حافظه داخلی یا کارتهای حافظه microSD، بر یک هدف واحد تمرکز کرده است: نمایش تصاویر و دادهها از طریق لپتاپ؛ و هر آنچه را که به این کارکرد اصلی مربوط نمیشد، کنار گذاشته است.
البته، اگر C120 حداقل امکان نمایش مطمئن و بینقص ویدیوهای پخششده از کامپیوتر را فراهم میکرد، امتیاز بیشتری کسب میکرد. با این حال، با در نظر گرفتن اینکه این دستگاه به عنوان یک ابزار جانبی برای لپتاپ و جهت ارائه دادهها (ارائههای کاری/آموزشی) طراحی شده است، عدم پشتیبانی از ویدیو تنها یک نقص جزئی محسوب میشود. به همین ترتیب، اگر دستگاه برای دستیابی به حداکثر روشنایی نیازی به آداپتور برق نداشت، امتیاز بالاتری میگرفت.
اما حتی در حالت اتصال از طریق USB که روشنایی کمتری دارد، دستگاه به اندازه کافی روشن هست که بتوان از آن استفاده کرد. همچنین، امکان تأمین برق از طریق کابل USB شما را از حمل آداپتور برق بینیاز میکند؛ ویژگی مثبتی که به قابلیت حمل آسان دستگاه میافزاید. با وجود اینکه Acer C120 ممکن است تمام انتظارات شما را برآورده نکند، اما آنقدر کارآمد هست که ارزش بررسی و توجه را داشته باشد. اگر به ویدئو پروژکتوری برای نمایش تصاویر و دادهها از لپتاپ خود نیاز دارید، این دستگاه نه تنها از پسِ انجام این کار برمیآید، بلکه با ایجاد تعادلی مناسب میان روشنایی، کیفیت تصویر، قابلیت حمل و قیمت، دقیقاً برای همین کاربرد خاص، گزینهای بسیار مناسب است.