بررسی ویدئو پروژکتور بنکیو BenQ HT9060

یک ویدئو پروژکتور سینمای خانگی خوب از شرکت بنکیو (BenQ) است. چقدر خوب؟ بسیار خوب این مدل یک ویدئو پروژکتور با قیمت لیست ۸,۹۹۹ دلار است که از تراشه ۴K UHD با رزولوشن بالاتر استفاده می‌کند با رزولوشن بومی ۲۷۱۶ × ۱۵۲۸ × ۲. به عبارت دیگر، این یک ویدئو پروژکتور دارای جابجایی پیکسل (Pixel Shifter) است که هر پیکسل را دو بار و با جابجایی پرتاب می‌کند تا جزئیات بیشتری ارائه دهد. HT906۰ ادعا می‌کند که ۲۲۰۰ لومن روشنایی دارد. این دستگاه نه تنها به راحتی از ادعای خود پیشی گرفت، بلکه موفق شد ۱۳۸۰ لومن روشنایی کالیبره شده برای SDR و نزدیک به ۱۸۰۰ لومن در حالت HDR را ثبت کند! این اثبات می‌کند که می‌توان یک ویدئو پروژکتور سینمای خانگی باکیفیت و بسیار روشن با موتور نور LED ساخت.

این امر به HT9060 مقدار دقیقی از روشنایی را برای پروژه کردن محتوای ۴K HDR به ویژه زنده و پرجنب‌وجوش در اتاقی که به درستی تاریک شده است، و همچنین توانایی برای مقابله با نور محیطی ملایم تا متوسط فراهم می‌کند. BenQ HT9060 همچنین بسیار تیز و شارپ به نظر می‌رسد! اگرچه ما یک یا دو «لبه ناهموار» در آن پیدا کردیم، اما قطعاً یک اجراکننده باکیفیت است و به راحتی یکی از جوایز «علاقه ویژه» ما را به دست آورد!

 

نمای کلی (Overview)

این ویدئو پروژکتور دارای اپتیک عالی است، با محدوده زوم وسیع و مقدار زیادی جابجایی لنز برای نصب آسان. ما مدل قبلی آن، یعنی HT9050 را بررسی کردیم و از کیفیت اپتیک آن، در مقایسه با ویدئو پروژکتورهای ۴K UHD DLP بسیار ارزان‌تر، بسیار تحت تأثیر قرار گرفتیم.

شما در ویدئو پروژکتورهای معمولی ۴K UHD DLP زیر ۲۵۰۰ دلار، «شیشه‌ای» با این کیفیت خوب (و نه این مقدار زوم، و نه جابجایی لنز) پیدا نخواهید کرد. اگر چیزی باشد، در میان ویدئو پروژکتورهای ۴K UHD DLP، مدل HT5550 شرکت بنکیو با قیمت ۲۴۹۹ دلار (بررسی کامل) که از تراشه با رزولوشن پایین‌تر استفاده می‌کند، شاید از نظر انعطاف‌پذیری در نصب، دومین DLP برتر باشد.

مانند مدل قبلی خود، از منبع نور LED استفاده می‌کند. این امر در این محدوده قیمتی کمی غیرمعمول است، زیرا سایرین عمدتاً از موتورهای نور لیزری استفاده می‌کنند. البته این مشکلی ندارد. اکثر مزایای موتورهای نور LED مشابه موتورهای لیزری است، مانند طول عمر لیزر یا LED، نحوه کاهش تدریجی روشنایی و تغییر بسیار کند رنگ در طول زمان در مقایسه با ویدئو پروژکتورهای مبتنی بر لامپ، و همچنین مزایای دیگر.

به طور کلی، موتورهای نور LED برای اینکه بسیار روشن باشند، با چالش‌های بیشتری روبرو بوده‌اند. اما این مدل بنکیو روشنایی کافی را برای خانه فراهم می‌کند.

اگرچه HT9060 دارای رزولوشن ۴K UHD است و ۴K بومی نیست، لطفاً توجه داشته باشید که اگر به دنبال یک ویدئو پروژکتور ۴K بومی مبتنی بر موتور نور لیزری هستید، باید بیش از دو برابر این قیمت هزینه کنید!

البته ویدئو پروژکتورهای سینمای خانگی مبتنی بر LED بسیار ارزان‌تری نیز وجود دارند، اگرچه اکثر آن‌ها قطعاً «سرگرمی خانگی» هستند، نه سینمای خانگی عالی! ما اخیراً چند ویدئو پروژکتور DLP قادر به ۴K با موتورهای LED را با قیمتی زیر ۱۵۰۰ دلار بررسی کرده‌ایم. باور کنید، آن ویدئو پروژکتورهای ارزان‌قیمت در بسیاری از سطوح، با این بنکیو قابل مقایسه نیستند! ضرب‌المثل قدیمی «هر آنچه بپردازی، همان را می‌گیری» در اینجا صدق می‌کند.

به طور کلی، از نظر ویژگی‌ها، بنکیو بسیار مجهز است. در اینجا فقط به یک ویژگی «مفقود شده» اشاره می‌کنم که دوست داریم در ویدئو پروژکتورهای سینمای خانگی ببینیم ویژگی‌های لنز موتوردار برای پشتیبانی از حافظه لنز. این قابلیت به شما اجازه می‌دهد به حالت «صفحه عریض» یا همان نسبت تصویر فیلمی شکل «سینماسکوپ» بروید.

یک راه‌حل وجود دارد استفاده از لنز آنامورفیک روی یک پایه موتوردار (Sled)، اما من به دلیل هزینه هزاران دلاری اضافی، از توصیه آن ابا دارم.

در نتیجه، مانند بیش از ۹۰٪ افرادی که ویدئو پروژکتور خانگی می‌خرند، از این مدل HT9060 با پرده‌ای با نسبت تصویر ۱۶:۹ استفاده خواهند کرد. این موضوع برای شما چه معنایی دارد: اندازه آن فیلم‌های صفحه عریض کوچکتر از زمان تماشای سایر محتوا خواهد بود. اما از جنبه مثبت، ورزش‌ها و تلویزیون‌های HDTV معمولی ۱۶:۹ شما حتی بزرگتر از فیلم‌ها خواهند بود. و بیایید فراموش نکنیم که بسیاری از محتوای فیلمی و استریم که توسط شرکت‌هایی مانند آمازون، نتفلیکس، دیزنی و غیره منتشر می‌شود، نیز ۱۶:۹ خواهند بود، نه نسبت‌های تصویر صفحه عریض سینماسکوپ.

من تاکنون ساعات زیادی را با کار با بنکیو سپری کرده‌ام. اولین و واضح‌ترین چیزی که می‌توانم به شما بگویم این است که از یک دیدگاه عملی، این ویدئو پروژکتور بسیار برتر از مدل HT9050 است که جایگزین آن شده است.

حال، بخش زیادی از این موضوع تقصیر بنکیو نیست. HT9050 یک ویدئو پروژکتور ۴K UHD بسیار اولیه بود می‌توان آن را نسل اول نامید. این موضوع مدت زیادی پیش نبود، اما دو بهبود عظیم وجود دارد. مدل قدیمی از HDR پشتیبانی نمی‌کرد! من واقعاً با آن جنبه مشکل داشتم. علاوه بر این، ما در مورد HDR نسل اول صحبت می‌کردیم که ویدئو پروژکتورهای کمی توانایی انجام کار بیشتری از یک کار قابل قبول در مدیریت آن را داشتند. امروزه، اکثر ویدئو پروژکتورهای قادر به ۴K دارای توانایی HDR بسیار برتری نسبت به تنها ۲ سال پیش هستند. در زمان مدل‌های نسل اول، اکثر ویدئو پروژکتورهایی که HDR را پخش می‌کردند، تصویری بسیار «کم‌نور» ارائه می‌دادند. در مقایسه، HDR در این بنکیو «واقعاً عالی و جذاب» است، که یک گام بزرگ به بالا نسبت به وضعیتی است که «کم‌نوری جواب نمی‌دهد!»

 نکات برجسته (Highlights)

   ویدئو پروژکتور ۴K UHD که از تراشه‌های DLP ۴K UHD با رزولوشن بالاتر استفاده می‌کند

  از HDR پشتیبانی می‌کند – هر دو استاندارد HDR10 و HLG

  اپتیک بسیار باکیفیت

   انعطاف‌پذیری عالی در نصب

   لنز زوم ۱.۵:۱

جابجایی لنز عمودی و افقی قابل توجه

چندین حالت تصویر از پیش تعیین شده با رنگی به ویژه خوب «همان‌طور که از جعبه خارج می‌شود» (بدون تنظیمات دستی)

عملکرد بسیار بی‌صدا

CFI برای «حرکت روان» (Smooth Motion)

دارای گواهینامه ISF – مجموعه کامل کنترل‌های تصویر امکان کالیبراسیون صحیح و دقیق را فراهم می‌کند

ریموت کنترل عالی – با نور پس‌زمینه (Backlight) خوب

گارانتی ۳ ساله، با جایگزینی سریع در سال اول

 

در ادامه، نگاهی دقیق‌تر به مجموعه‌ای از «ویژگی‌های ویژه» این دستگاه خواهیم داشت. بی‌شک، برای برخی از شما، به‌ویژه کسانی که تجربه استفاده از ویدئو پروژکتورهای دوم یا سوم خود را پشت سر می‌گذارید، این قابلیت‌ها شاید چندان هم «غریب» یا جدید به نظر نرسند. ما پیش از این با بسیاری از این فناوری‌ها آشنا هستیم؛ برای نمونه می‌توان به قابلیت CFI یا «درج فریم خلاق» اشاره کرد که برای ایجاد حرکتی روان و نرم در تصاویر به کار می‌رود.

از سوی دیگر، برخی قابلیت‌ها نظیر پشتیبانی از لنز آنامورفیک، موضوعاتی هستند که کمتر به آن‌ها می‌پردازیم؛ چرا که در این رده از ویدئو پروژکتورها، قابلیت «حافظه لنز» (Lens Memory) به دلیل محبوبیت لنزهای زوم موتوردار، جایگزین مناسبی شده است. با این حال، این ویژگی خاص به شما این گزینه را می‌دهد که از پرده‌های عریض از نوع «سینماسکوپ» استفاده کنید که ابعاد آن‌ها با اکثر فیلم‌های سینمایی مطابقت کامل دارد.

 ویژگی‌های ویژه

 موتور نورپردازی LED

 

نکته‌ی جالب‌توجه در ابتدا، این است که شرکت بنکیو (مانند مدل‌های قبلی خود)، در این محصول نیز به جای استفاده از موتور نوری لیزری، از موتور نورپردازی LED بهره برده است. آیا این موضوع اهمیت زیادی دارد؟ واقعیت این است که نه چندان. هر دو این فناوری‌ها نسبت به لامپ‌های سنتی مزایای قابل‌توجهی دارند، از جمله عمر بسیار طولانی‌تر، حفظ دقت رنگ برای مدت زمان بیشتر، و ثبات ماندگاری روشنایی یا به بیان دقیق‌تر، کاهش کندتر میزان نور.

باید درک کنید که وقتی عمر مفید یک لامپ را ۴۰۰۰ ساعت، یا یک موتور نوری LED یا لیزری را ۲۰,۰۰۰ ساعت اعلام می‌کنند، آن‌ها به شما نمی‌گویند که دستگاه تا چه زمانی احتمالاً خراب می‌شود؛ بلکه این عدد نشان‌دهنده زمانی است که ویدئو پروژکتور ۵۰ درصد از روشنایی اولیه خود را از دست می‌دهد!

بنکیو تنها عدد ۲۰,۰۰۰ ساعت را ذکر کرده و مشخص نکرده است که این عمر مفید در چه سطح توانی محاسبه شده است، با اشاره به اینکه این عدد بسته به نحوه استفاده و شرایط محیطی متفاوت خواهد بود. ترجیح می‌دادم که بنکیو چیزی شبیه به این ارائه می‌کرد: X ساعت در توان کامل. یا مانند برخی تولیدکنندگان، تنها عدد مربوط به حالت کم‌مصرف را ذکر می‌کردند (اما صراحتاً به آن اشاره می‌کردند). امیدوارم بنکیو در آینده این موضوع را شفاف‌سازی کند.

با این حال، حتی اگر این عدد مربوط به حالت کم‌مصرف باشد، باز هم بسیار چشمگیر است: ۴۰ ساعت استفاده در هفته (با فرض ۵۰ هفته استفاده در سال تا زمانی برای تعطیلات باقی بماند) برابر با ۱۰ سال است! بنابراین، حتی اگر این عدد در حالت توان کامل و مثلاً تنها ۱۲,۰۰۰ ساعت باشد (که برای ویدئو پروژکتورهای LED عددی بسیار پایین محسوب می‌شود)، باز هم معادل ۶ سال استفاده خواهد بود!

به طور کلی، موتورهای LED و لیزری از نظر عملکرد شباهت‌های زیادی با هم دارند؛ هر دو می‌توانند فضای رنگی (Color Space) وسیع‌تری نسبت به لامپ‌ها تولید کنند. همچنین، با فرض برابری تعداد لومن‌های اندازه‌گیری شده، پروژکتورهای LED و لیزری قطعاً روشن‌تر به نظر می‌رسند. این تفاوت شاید بسیار چشمگیر و عظیم نباشد، اما قطعاً محسوس است.

از آنجا که نقاط قیمتی زیادی وجود ندارند که در آن‌ها فناوری LED و لیزر با هم رقابت کنند، تأیید اینکه تفاوت دقیقاً چقدر است (با فرض برابری سایر شرایط) دشوار است، اما به طور کلی لیزر دارای قدرت و پانچ (Punch) بیشتری نسبت به LED در نظر گرفته می‌شود.

نتیجه‌گیری نهایی در مورد موتور نوری LED بنکیو: همه چیز در نهایت به کیفیت تصویر برمی‌گردد. اگر در حال مقایسه و خرید دو محصول رقیب هستید که یکی از لیزر (یا لیزرهای متعدد) و دیگری از LED استفاده می‌کند، می‌توانم به شما توصیه کنم که روی کیفیت تصویر و سایر عملکردها تمرکز کنید و نگران نوع موتور نباشید.

مدیریت و پشتیبانی از HDR

بنکیو از دو استاندارد اصلی مبتنی بر نرم‌افزار و فریم‌ور یعنی HDR10 و HLG پشتیبانی می‌کند. بی‌تردید، اگر یک ویدئو پروژکتور جدید در این رده قیمتی تنها از استاندارد قدیمی‌تر HDR10 (که توسط دیسک‌های ۴K UHD یا همان بلوری ۴K استفاده می‌شود) پشتیبانی می‌کرد، راضی نمی‌شدم. استاندارد HLG بیشتر مربوط به پخش زنده HDR (و احتمالاً استریم) است، اگرچه هنوز محتوای HDR زیادی برای پخش آنلاین وجود ندارد. همچنین نوعی HDR مبتنی بر سخت‌افزار از شرکت دالبی وجود دارد، اما ما واقعاً چنین چیزی را در ویدئو پروژکتورها ندیده‌ایم؛ احتمالاً به دلیل هزینه‌ها، چرا که تعداد ویدئو پروژکتورهای خانگی فروخته شده بسیار کمتر از تلویزیون‌هاست.

مدل قبلی یعنی HT9050 فاقد قابلیت HDR بود و در آن زمان مرا ناامید کرده بود. اما در همان مقطع، هیچ‌کس واقعاً به درک عمیقی از HDR دست نیافته بود که ویدئو پروژکتورهای امروز دارند. تنها گذشت سه سال، تفاوتی عظیم در دنیای ۴K با عملکرد HDR ایجاد کرده است.

به نظر می‌رسد این حرف‌ها شبیه به این است که دارم از آن‌ها چشم‌پوشی می‌کنم، اما اینطور نیست. سایر شرکت‌هایی که در حدود همان زمان محصولات خود را عرضه کردند، به سراغ HDR رفتند (هرچند با موفقیت کمتر)، اما حداقل تعدادی از آن‌ها به‌محض اینکه مسئله را درک کردند، به‌روزرسانی‌های فریم‌ور ارائه دادند. بهترین مثال احتمالاً شرکت اپسون است که ویدئو پروژکتورهای نسل اول خود را دو بار ارتقا داد. با این حال، «راهکار نهایی» آن‌ها برای آن سری، با وجود به‌روزرسانی‌های قابل توجه، هنوز هم نمی‌تواند HDR را به خوبی جدیدترین مدل‌هایشان مدیریت کند. اگر بنکیو در آن زمان تلاش می‌کرد تا HDR را پیاده‌سازی کند، می‌توانست آن را بهبود بخشد. بنکیو در گذشته نشان داده است که در صورت لزوم، به‌روزرسانی‌های فریم‌ور را منتشر می‌کند.

خب، پس مدل جدید HT9060 در مدیریت HDR چقدر خوب عمل می‌کند؟ به نظر من، به‌ویژه عالی است. باید معاملات و مصالحه‌ها را درک کنید: اکثر محتوای HDR «فرض» را بر ۱۰۰۰ نیت روشنایی می‌گذارند (من وارد جزئیات اینجا نمی‌شوم، چرا که قبلاً در این باره نوشته‌ایم). تعداد کمی از ویدئو پروژکتورهای سینمای خانگی یا سرگرمی خانگی حتی از ۳۰۰ نیت فراتر می‌روند. این بدان معناست که برای دستیابی به بهترین تصویر نهایی، شما با چیزی روبرو می‌شوید که بین HDR کامل و SDR خوب و قدیمی («محدوده دینامیک استاندارد») قرار می‌گیرد. اگر ویدئو پروژکتورها از نگاشت تن (Tone Mapping) یا روش‌های مشابه برای تنظیم کمبود روشنایی استفاده نکنند، شما مقدار زیادی «جذابیت و پویایی» (همان HDR) را در روشن‌ترین بخش‌های صحنه خواهید داشت، اما بقیه تصویر تیره و کم‌نور به نظر می‌رسد. و هیچ‌کس چنین چیزی را دوست ندارد.

به نظر من، برخی ویدئو پروژکتورها کمی بیش از حد در این مسیر پیش می‌روند و در نهایت مقدار کمتری از «بالا» را در محدوده دینامیک خود حفظ می‌کنند. نتیجه این می‌شود که «جذابیت» یا پویایی (Pop) کمتری دارد، اما تصویر به طور کلی روشن‌تر است. با این حال، SDR خوب و قدیمی حتی Pop کمتری داشت و روشن‌تر هم به نظر می‌رسید. این همان انتقاد ملایمی بود که من در آن نقد به آن اشاره کرده بودم.

در مقایسه، HT9060 در پخش HDR واقعاً عالی به نظر می‌رسد و آن‌قدرها هم شبیه به SDR نیست که مدل‌های ارزان‌تر بنکیو. این دستگاه در میان‌تن‌ها (Mid-tones) کمی روشن‌تر است (بنابراین تفاوت آن با سفید کمتر است)، مثلاً در مقایسه با اپسون ۵۰۵۰UB. اما همان‌طور که هر دو را در کنار هم مقایسه کرده‌ام، هر دو در مدیریت HDR به هم بسیار نزدیک‌ترند تا تفاوتی که HT9060 با HT5550 دارد، یا تفاوتی که Epson HC5050UB با مدل اصلی HC5040UB دارد.

نتیجه‌گیری نهایی در مورد HDR بنکیو HT9060: بسیار توانمند و کارآمد! برای من کاملاً جواب می‌دهد. با این حال، کنجکاوم که شرکت JVC اخیراً پردازش HDR مدل‌های فعلی خود را ارتقا داده است. فیل که اخیراً مدل JVC NX-7 را با قیمت مشابه بررسی کرده، قرار است با فریم‌ور جدید نگاه دومی به آن بیندازد. آیا پردازش HDR آن بهتر از بنکیو نخواهد بود یا حتی به‌طور قابل‌توجهی بهتر عمل خواهد کرد؟ به شما اطلاع خواهیم داد.

فضای رنگی P3

در یک دنیای ایده‌آل ۴K، ما از استاندارد تصویری‌ای به نام BT.2020 استفاده می‌کنیم (که استاندارد سینماها محسوب می‌شود). دستیابی به این استاندارد بسیار دشوار است، به همین دلیل معمولاً در دل آن درباره رنگ P3 صحبت می‌کنیم؛ فضای رنگی یا گاموتی که اگرچه به آن بزرگی نیست، اما اولین استاندارد رنگی مهم برای مصرف‌کنندگان پس از REC709 است که دهه‌هاست مورد استفاده قرار می‌گیرد! برخی از ویدئو پروژکتورهای ارزان‌تر تلاش می‌کنند تا رنگ P3 را پوشش دهند، در حالی که برخی دیگر تنها ادعای پوشش REC709 (یا نزدیکی به آن) را دارند.

این بنکیو ادعا می‌کند که ۹۸٪ از فضای رنگی P3 را پوشش می‌دهد که عددی استثنایی است. در میان ویدئو پروژکتورهای مبتنی بر لامپ، آن‌هایی که بیشترین نزدیکی را به این عدد دارند، مدل‌های ۳LCD شرکت اپسون و ویدئو پروژکتورهای LCoS از جی‌وی‌سی (JVC) و سونی هستند. برای مثال، اپسون برای چهار مدل خود ادعای پوشش ۹۵٪ P3 را دارد. کالیبراتور ما دریافت که اپسون به این عدد نزدیک شده است و در ضعیف‌ترین رنگ از میان شش رنگ اصلی و ثانویه، به ۹۲٪ دست یافته است. دیگران، یعنی JVC و سونی، نیز در همین محدوده هستند و به رنگ P3 نزدیک می‌شوند.

جاستین، کالیبراتور ما، تحت تأثیر قرار گرفت. اگرچه HT9060 به ادعای ۹۸٪ P3 خود دست نیافت، اما توانست ۹۷٪ را ثبت کند. این عملکرد رنگی بسیار فراتر از ویدئو پروژکتورهایی است که به زحمت REC709 را پوشش می‌دهند! و بهتر از هر ویدئو پروژکتور مبتنی بر لامپی است که تا به امروز بررسی کرده‌ایم.

 

عریض کردن تصویر _ لنز آنامورفیک

همان‌طور که بسیاری از شما می‌دانید، اکثریت قریب به اتفاق کاربران ویدئو پروژکتورهای سینمای خانگی و سرگرمی خانگی، محتوایی با نسبت تصویر سنتی ۱۶:۹ را نمایش می‌دهند که از آغاز دوران تلویزیون‌های اچ‌دی (HDTV) به آن عادت کرده‌ایم. البته اکثر فیلم‌ها در سال‌های اخیر به جای آن، عریض (Widescreen) بوده‌اند؛ معمولاً با نسبت تصویر ۲.۳۵، یا ۲.۳۷، یا ۲.۴:۱ (نسبت تصویر ۱۶:۹ برابر با ۱.۷۸:۱ است).

البته که همه فیلم‌ها عریض نبوده و نیستند. بسیاری از انیمیشن‌ها در ۲۰ سال گذشته ۱۶:۹ بوده‌اند، و همین‌طور بسیاری از فیلم‌های «ساخته شده برای تلویزیون». با این وجود، اکثریت عظیم فیلم‌هایی که در سینماها اکران می‌شوند، عریض هستند.

تا کنون دو گزینه برای «به درستی» تماشای فیلم‌های عریض روی یک ویدئو پروژکتور یا تلویزیون معمولی با نسبت ۱۶:۹ وجود داشته است:

۱. حافظه لنز (Lens Memory): استفاده از زوم موتوردار و جابجایی لنز موتوردار برای بزرگ کردن تصویر به گونه‌ای که کل پرده عریض را پر کند (هم به صورت عمودی و هم افقی) تا هیچ نوار سیاهی (Letterboxing) باقی نماند.

۲. استفاده از یک لنز خاص به نام لنز آنامورفیک: لنزی که پهنای تصویر را گسترش می‌دهد اما ارتفاع آن را تغییر نمی‌دهد. این کار نیز باعث می‌شود پرده عریض به طور کامل پر شود.

برای استفاده از قابلیت حافظه لنز (Lens Memory) - حداقل در حالت نصب روی سقف یا قفسه‌های بالا وجود ویژگی‌های موتوردار در لنز ضروری است. ببینید، اگر دسترسی فیزیکی به ویدئو پروژکتور دارید، می‌توانید این کار را به صورت دستی انجام دهید، به شرطی که محدوده زوم کافی باشد (واقعیت امر این است که حداقل زوم ۱.۵:۱ نیاز است)، اما این کار هر بار که بخواهید از محتوای عریض به محتوای معمولی سوئیچ کنید یا برعکس، بسیار «دردسرساز» و خسته‌کننده خواهد بود، هرچند که انجام‌پذیر است.

روش دوم استفاده از لنز آنامورفیک (Anamorphic lens) و پایه (Sled)، روشی «سنتی» و قدیمی محسوب می‌شود. آن لنز خاص روی یک پایه موتوردار سوار می‌شود (شما واقعاً به Sled نیاز ندارید اگر دسترسی آسانی به ویدئو پروژکتور داشته باشید، اما باز هم، برای اکثر افراد این امکان بسیار بعید است).

هر دو روش مزایا و معایب خود را دارند. از نظر شخصی، من از بین این دو روش، حافظه لنز را ترجیح می‌دهم، اما این‌ها مصالحه‌ای هستند که باید در نظر بگیرید، اگر هر دو گزینه را در اختیار دارید:

۱. با حافظه لنز، تصویر پروژکت شده از نگاشت پیکسل ۱:۱ استفاده می‌کند؛ یعنی هر پیکسل روی ویدئو پروژکتور یک قطعه کامل از داده‌ها را مدیریت می‌کند. این بدان معناست که هیچ افت کیفیت تصویری به دلیل فشرده‌سازی و موارد مشابه رخ نمی‌دهد؛ شبیه به آسیبی که تصویر در اثر اصلاح ذوزنقه‌ای (Keystone correction) می‌بیند.

۲. با استفاده از لنز آنامورفیک و پایه، با پیکسل‌های «مصالحه‌شده» مواجه می‌شوید که با کشیدن آن‌ها به صورت عریض (و نه بلند) ایجاد می‌شوند. پردازش داده‌ای از این دست، کیفیتی پایین‌تر نسبت به اصلاحات اپتیکی جزئی ایجاد می‌کند. این مصالحه در پردازش داده، همان چیزی است که برای من مشکل‌ساز است.

۳. لنز آنامورفیک بنابراین راهکاری است که در تصویر مصالحه بیشتری خواهد داشت، اما در عین حال، راهکار آنامورفیک از هر پیکسلی که ویدئو پروژکتور دارد استفاده می‌کند. حافظه لنز همچنان آن نوارهای سیاه «Letterbox» را در بالا و پایین دارد، اما شما معمولاً آن‌ها را نمی‌بینید چون بالاتر و پایین‌تر از پرده قرار می‌گیرند.

۴. و این به آن معناست که حافظه لنز تنها از حدود ۸۰ درصد پیکسل‌ها استفاده می‌کند، و این بدان معناست که لنز آنامورفیک که از ۱۰۰ درصد پیکسل‌ها بهره می‌برد ذاتاً حدود ۲۵ درصد روشن‌تر است.

نتیجه‌گیری نهایی در مورد این مصالحه و تبادل‌ها: استفاده از لنز آنامورفیک روشنایی بیشتری را به همراه دارد، اما در عین حال هزینه بیشتری می‌طلبد و کیفیت تصویر را اندکی کاهش می‌دهد. علاوه بر این، باید انتظار داشته باشید که مبلغی بالغ بر بیش از ۲۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار یا بیشتر برای یک لنز آنامورفیک خوب و پایه موتوردار (Sled) هزینه کنید. از آنجا که HT9060 فاقد ویژگی‌های موتوردار (برای لنز) است، گزینه لنز آنامورفیک تنها راه عملی و ممکن است.

در دنیای HDR که روشنایی اضافی یک مزیت واقعی محسوب می‌شود، اکثر افرادی که به بنکیو HT9060 با نیت رفتن به سمت پرده‌های عریض نگاه می‌کنند، داشتن روشنایی بیشتر را دلیل اصلی برای انتخاب لنز آنامورفیک می‌دانند. اما این کار مجموعه سیستم ویدئو پروژکتور را به طور کلی گران‌تر می‌کند.

HT9060 از نسبت تصویر ۲.۴:۱ پشتیبانی می‌کند تا به درستی با لنز آنامورفیک کار کند.

 رزولوشن بومی: تراشه ۴K UHD با رزولوشن بالاتر

تگزاس اینسترومنتز (Texas Instruments)، مخترع و سازنده تراشه‌های DLP، طیفی از تراشه‌های «۴K UHD» را در انبار خود دارد که شامل اندازه‌های فیزیکی مختلفی می‌شود، اما آن‌ها تنها در دو رزولوشن بومی (Native) جای می‌گیرند. هر دو رزولوشن بر اساس تکنیک «جابجایی پیکسل» (Pixel Shifting) عمل می‌کنند تا هر پیکسل DLP بیش از یک بار روی صفحه نمایش داده شود، اما با جابجایی در مکان، به طوری که پیکسل‌ها تنها تا حدی روی هم انطباق داشته باشند.

بیشتر ویدئو پروژکتورهای ۴K UHD DLP ارزان‌قیمت از تراشه‌هایی با رزولوشن بومی ۱۰۸۰p استفاده می‌کنند، اما هر پیکسل را (و با جابجایی برای هر کدام) ۴ بار پرتاب می‌کنند. از آنجا که ۴ برابر رزولوشن ۱۹۲۰x۱۰۸۰ برابر با بیش از ۸ مگاپیکسل است، این ویدئو پروژکتورها واجد شرایط بودن ۴K UHD محسوب می‌شوند.

اما این بنکیو HT9060 به جای آن از تراشه DLP بزرگ‌تر، گران‌تر و با رزولوشن بالاتر با رزولوشن بومی ۲۷۱۶x۱۵۲۸ استفاده می‌کند. این تراشه در نوبت خود تنها دو بار پرتاب می‌شود  اگر حساب کنید، این عدد هم شما را به بیش از ۸ میلیون پیکسل می‌رساند.

مزیت بزرگ تراشه DLP ۲۷۱۶x۱۵۲۸ در این است که پیکسل‌های آن نصف اندازه پیکسل‌های موجود بر روی تراشه‌های کوچک‌تر هستند، و این امر به ترجمه شدن یک تصویر کمی تیزتر و با جزئیات بیشتر منجر می‌شود. اما این موضوع تنها در صورتی صادق است که اپتیک‌های خوبی داشته باشید. خوشبختانه، HT9060 دارای اپتیک‌های عالی است، بنابراین می‌توانید قطعاً انتظار یک تصویر قابل توجه تیزتر (هرچند نه تفاوتی فاحش و روز و شب) را نسبت به ویدئو پروژکتورهای بسیار ارزان‌تر داشته باشید، از جمله بنکیو HT5550 که ما واقعاً آن را دوست داریم (قیمت لیست ۲۴۹۹ دلار).

همانطور که من عادت دارم توصیف کنم جابجایی پیکسل مزایای واقعی دارد، اما تنها تلاش می‌کند به آنچه یک تراشه با رزولوشن بومی بالاتر به طور طبیعی و بدون نیاز به جابجایی پیکسل انجام می‌دهد، دست یابد. به همین دلیل است که ویدئو پروژکتورهای «بومی» ۴K سطح مبتدی، از ۵ تا ۷ هزار دلار شروع می‌شوند (برای ۴K بومی «مبتدی»)، در حالی که جابجایی‌دهنده‌های پیکسل ۴K UHD سطح پایین حدود ۱۰۰۰ دلار آغاز می‌شوند.

این موضوع را از نظر اندازه پیکسل این‌گونه در نظر بگیرید: هرچه کوچک‌تر، بهتر. حالا یک پروژکتور ۴K بومی را در نظر بگیرید که پیکسل‌هایی به اندازه یک توپ بیسبال دارد. آنگاه یک پروژکتور که از تراشه DLP با رزولوشن بالاتر استفاده می‌کند، پیکسل‌هایی به اندازه یک توپ سافت‌بال (Softball) خواهد داشت، و تراشه DLP ۴K UHD با رزولوشن پایین‌تر، پیکسل‌هایی کمی کوچکتر از یک توپ فوتبال (Soccer ball) خواهد داشت. متوجه شدید؟ این موضوع آن‌قدرها هم مهم نیست، آنچه مهم است این است که «با فرض برابری سایر شرایط»، هرچه رزولوشن بومی تراشه بالاتر باشد، تصویر ذاتاً تیزتر خواهد بود! این بدان معناست که HT9060 ذاتاً یک مزیت واقعی، هرچند متواضع، نسبت به تراشه‌های سطح پایین دارد.

سه‌بعدی (3D)

HT9060 از قابلیت تصویر سه‌بعدی پشتیبانی می‌کند و احتمالاً این کار را به شکلی عالی انجام می‌دهد (ما در گذشته تجربه‌های بسیار خوبی با مدل‌های ارزان‌تر بنکیو داشته‌ایم که سه‌بعدی را بسیار خوب پخش می‌کردند). 

CFI – یا همان درج فریم خلاق، معروف به «حرکت روان»

فاقد CFI است. این موضوع برای یک ویدئو پروژکتور سینمای خانگی در این رده قیمتی کمی غیرمعمول است. من شخصاً CFI را در ورزش‌ها دوست دارم، اما در موارد دیگر چندان علاقه‌ای به آن ندارم. با این حال، بسیاری از افراد در تلویزیون‌های HDTV خود همیشه با CFI روشن تماشا می‌کنند (آن‌ها واقعاً متوجه نمی‌شوند که چه چیزی را می‌بینند). هرچه پرده بزرگ‌تر باشد، احتمال اینکه متوجه Soap Opera Effect شوید بیشتر است. CFI تمایل دارد که قصد کارگردان را در فیلم‌ها خراب کند:

یک فیلم اکشن سریع مانند «برتری بورن» (Bourne Supremacy) را تصور کنید که در آن دوربین مدام در حال تکان خوردن است تا حس حرکت را تقویت کند. CFI بخشی از این حس را از بین می‌برد و صحنه را کمتر پویا می‌کند. اگر قصد تماشای فیلم را دارید و ویدئو پروژکتور شما دارای CFI است، من توصیه می‌کنم از آن استفاده نکنید (برای فیلم)، هرچند تعداد اندکی ویدئو پروژکتور وجود دارند که تنظیمات پایینی برای CFI دارند که تقریباً قابل تشخیص نیست (سونی یکی از آن‌هاست) که برای مثال، من آن را قابل قبول می‌دانم.

نسخه کوتاه ماجرا: بهتر است در فیلم‌های ۲۴ فریم بر ثانیه از آن اجتناب کنید، اما اگر آن را در تلویزیون‌های HDTV، ورزش‌ها و موارد این‌چنینی دوست دارید، مانعی ندارد. دیدن قابلیت CFI در این دستگاه می‌توانست خوشایند باشد.

دو تریگر ۱۲ ولتی برای پرده

بله، دو عدد. چرا دو عدد؟ پاسخ ساده است. از یکی برای کنترل یک پرده موتوردار مناسب استفاده کنید. دومی معمولاً زمانی کاربرد دارد که لنز آنامورفیک را انتخاب می‌کنید تا بتوانید به حالت «پرده عریض» بروید. تریگر ۱۲ ولت دوم می‌تواند برای جابجایی لنز آنامورفیک جلوی لنز بنکیو (برای نسبت تصویر ۲.۴:۱) یا کنار رفتن آن (برای نسبت قدیمی و خوب ۱۶:۹) استفاده شود. به همین سادگی. فکر می‌کنم تقریباً تمام پایه‌های نگهدارنده (Sleds) مخصوص این لنزها از سیگنال ۱۲ ولت برای راه‌اندازی حرکت پشتیبانی می‌کنند.

سخت افزار

HT9060 دستگاهی نسبتاً بزرگ و حجیم است. حجم آن چندین برابر کوچک‌ترین ویدئو پروژکتورهای ۴K UHD DLP است. وزن آن به ۴۰.۸ پوند (حدود ۱۸.۵ کیلوگرم) می‌رسد! از نظر ابعاد کلی، عمق آن بیشتر از عرضش است و از نظر اندازه و حجم با مدل‌های JVC و سونی که با آن‌ها رقابت می‌کند، قابل مقایسه است.

ابعاد دستگاه به شرح زیر است: ۱۸.۵ اینچ عرض، ۲۲.۲ اینچ عمق و ۸.۹ اینچ ارتفاع.

لنز زوم دستی ۱.۵:۱ در مرکز قرار گرفته و فرورفته است. فوکوس و زوم با چرخاندن حلقه فوکوس و حلقه زوم دور لنز انجام می‌شود. دو کنترل جابجایی لنز (Lens Shift) در بالای دستگاه، دقیقاً پشت لنز نصب شده‌اند؛ یکی برای جابجایی عمودی و دیگری برای جابجایی افقی.

برای کسانی که دستگاه را روی سقف نصب نمی‌کنند، دو پایه تنظیم‌شونده با پیچ در جلو و یک میله ثابت کوچک در مرکز عقب برای ایجاد یک وضعیت سه‌نقطه‌ای وجود دارد. یکی از سنسورهای مادون قرمز ریموت کنترل در پایین قسمت جلویی، سمت راست لنز و دومی در پشت دستگاه قرار دارد.

دریچه‌های خروجی بزرگ فن در جلوی دستگاه وجود دارند. ورودی هوا در پشت است.

ورودی‌ها و کانکتورهای مختلف در کناره دستگاه قرار دارند در سمت راست، اگر رو به روی جلوی .یدئو پروژکتور ایستاده باشید. و دقیقاً پشت آن بخش، پنل کنترل قرار دارد. در ویدئو پروژکتورهای سطح بالا (که معمولاً سقفی هستند)، پنل‌های کنترل اغلب در کنار یا پشت قرار می‌گیرند، زیرا در چنین تنظیماتی، تنها زمانی که از پنل کنترل استفاده می‌شود، راه‌اندازی اولیه است و پس از آن فقط از ریموت کنترل استفاده می‌شود.

لنز

من قبلاً در بخش ویژگی‌های ویژه، در مورد کیفیت لنز (بر اساس مشاهدات) صحبت کرده‌ام. بدون تکرار اینکه کیفیت اپتیکی لنز بسیار خوب به نظر می‌رسد و بهتر از اکثر ویدئو پروژکتورهایی است که قیمت بسیار کمتری دارند، در اینجا اطلاعاتی در مورد فاصله پرتاب (Throw distances) و جابجایی لنز ارائه خواهم داد. همان‌طور که نیز اشاره شد، ویدئو پروژکتور فاقد قابلیت حافظه لنز برای کار با پرده‌های عریض است (اما از استفاده از لنز آنامورفیک و پایه (Sled) برای کار با آن پرده‌های عریض پشتیبانی می‌کند).

با نگاه به درون «لوله» یا بدنه ویدئو پروژکتور سینمای خانگی LED بنکیو HT9060. لنز دستی ۱.۵:۱ از کیفیت اپتیکی بالایی برخوردار است.

انعطاف‌پذیری در نصب و جایدهی بسیار خوب است، و واقعاً برای یک ویدئو پروژکتور DLP چشمگیر است. (طراحی‌های DLP به طور کلی امکان ساخت ویدئو پروژکتورهای کوچک‌تری را فراهم می‌کنند.) داشتن میزان زیادی جابجایی لنز (Lens Shift) یکی از دلایل اندازه بزرگ HT9060 است.

فاصله پرتاب برای پرده ۱۶:۹ با قطر ۱۰۰ اینچ

حالت لنز	فاصله تا پرده
زاویه عریض (Wide Angle)	۹ فوت و ۱۰ اینچ
تله‌فوتو (Telephoto)	۱۴ فوت و ۹ اینچ

برای آن همان پرده ۱۶:۹ با قطر ۱۰۰ اینچ، بنکیو HT9060 دارای جابجایی عمودی معادل ۶۵٪ ارتفاع پرده است  که میزانی بسیار چشمگیر برای یک ویدئو پروژکتور DLP و در مجموع مقداری بسیار مناسب محسوب می‌شود؛ این ویژگی آن را به رقبای طراحی ۳LCD (مانند سری UB اپسون) و طراحی‌های LCoS، مانند سونی و JVC شبیه می‌کند.

این میزان جابجایی عمودی لنز به ویدئو پروژکتور بنکیو اجازه می‌دهد تا (با فرض اینکه اتاق برای فاصله پرتاب بیش از حد عمیق نباشد) در بالای قفسه‌های عقب (با وضعیت رو به بالا) نصب شود، که این مورد در کنار گزینه‌های نصب سقفی یا روی میز قرار می‌گیرد. با این اعداد، برای مثال برای یک پرده با قطر ۱۲۰ اینچ، شما واقعاً نمی‌توانید آن را روی قفسه عقب نصب کنید اگر عمق اتاق بیش از حدود ۱۵.۵ فوت باشد، زیرا حداکثر فاصله برای چنین پرده بزرگی ۱۷ فوت و ۸ اینچ است. اما، ما فاصله را از جلوی لنز اندازه‌گیری می‌کنیم، و با توجه به اینکه این ویدئو پروژکتور حدود ۲ فوت عمق دارد، به حداکثر فاصله ۱۵.۵ فوت از لنز تا پرده در صورت نصب روی دیوار عقب می‌رسیم. (امیدوارم این موضوع منطقی به نظر برسد! )

و HT9060 دارای جابجایی افقی زیادی نیز هست معادل ۲۷٪ عرض پرده. اما به یاد داشته باشید که هرچه از جابجایی افقی بیشتری استفاده کنید، جابجایی عمودی کمتر خواهد شد و برعکس.

نتیجه‌گیری نهایی یک زوم ۱.۵:۱ محدوده بسیار خوبی را ارائه می‌دهد (۲.۱:۱ حدود حداکثر موجود در بازار است)، و میزان جابجایی لنز فوق‌العاده خوب است. اپتیک عالی، پویایی لنز را کامل می‌کند. این نوع لنز و انعطاف‌پذیری است که باید از یک ویدئو پروژکتور در رده قیمتی HT9060 انتظار داشت، حتی اگر ویدئو پروژکتورهای مشابه با قیمت مشابه دیگری وجود داشته باشند که لنزهای کم‌توان‌تر یا جابجایی لنز کمتری ارائه می‌دهند.

ورودی‌ها و کانکتورها

همان‌طور که اشاره شد، تمامی کانکتورها در سمت راست ویدئو پروژکتور قرار دارند. HT9060 مجموعه خوبی از ورودی‌ها را در خود جای داده است. بیایید نگاهی به آن‌ها بیندازیم، از نزدیک‌ترین به جلوی دستگاه شروع کنیم.

اولین مورد، کانکتور شبکه سیمی (LAN) با پورت معمولی RJ45 است.
بعد از آن، ورودی‌ای قرار دارد که در بسیار کمی از ویدئو پروژکتورها یافت می‌شود این پورتی برای سیم‌کشی مستقیم ریموت کنترل است. این مورد معمولاً زمانی استفاده می‌شود که افراد یک راه‌اندازی پرده از عقب (Rear screen) ایجاد می‌کنند و ویدئو پروژکتور پنهان شده است، بنابراین نمی‌تواند توسط سیگنال مادون قرمز از ریموت کنترل دریافت کند.

سومین ورودی، یک ورودی کامپیوتری آنالوگ «قدیمی» است با پورت معمولی DB15 که پنج دهه است با آن آشنا هستیم (اما اکنون عمدتاً توسط HDMI جایگزین شده است).
در ادامه، یک زوج HDMI قرار دارد. توجه داشته باشید که HDMI ۲ از HDMI 2.0 با پشتیبانی از HDCP 2.2 پشتیبانی می‌کند. از سوی دیگر، HDMI ۱ مربوط به نسخه قدیمی‌تر HDMI 1.4 است که از دیسک بلوری و ۳D پشتیبانی می‌کند، اما ۴K UHD/HDR را پشتیبانی نمی‌کند. این معمولاً به این معنی است که شما یا باید یک گیرنده AV برای مدیریت سوییچینگ خود داشته باشید، یا یک جعبه سوییچ، زیرا اکثر افراد حداقل ۳ دستگاه HDMI دارند.

در سمت راست، یک کانکتور USB قرار دارد و سپس یک زوج تریگر ۱۲ وولتی برای پرده (برای پرده‌های موتوردار مناسب و/یا لنز آنامورفیک و پایه). هر دو مورد در صفحه ویژگی‌های ویژه ما بحث شده‌اند.
در نهایت، نزدیک‌ترین به عقب، کانکتور قدیمی‌تر اما هنوز در حال استفاده دیگری قرار دارد یک پورت سریال RS232 (DB9) برای فرمان و کنترل «قدیمی» از طریق کامپیوترها، کنترلرهای صوتی/تصویری و غیره.

غیر از این موارد، پریز برق AC و یک میله امنیتی ضد سرقت وجود دارد. پنل کنترل دقیقاً در کنار پنل ورودی قرار دارد.
در صفحه بعد به بررسی پنل کنترل، ریموت کنترل و سیستم منو خواهیم پرداخت.

پنل کنترل HT9060

HT9060 معمولاً یک ویدئو پروژکتور نصب‌شده است دستگاهی که روی سقف یا دیوار نصب می‌شود. از این رو، استفاده از پنل کنترل داخلی معمولاً عملی نیست. که البته این مسئله ایرادی ندارد و معمول است. هدف اصلی پنل کنترل استفاده از آن در حین نصب ویدئو پروژکتور است. زمانی که شما یا نصب‌کننده حرفه‌ای شما بالای نردبان هستید و در حال تنظیم اندازه تصویر، جابجایی لنز و ایجاد تغییرات دیگر در منوها هستید، پنل کنترل به راحتی در کنار دستگاه قرار گرفته است. قرارگیری در کنار یا پشت معمولاً مطلوب‌تر از بالاست (که مکان رایج آن در ویدئو پروژکتورهای قابل حمل و همچنین بسیاری از ویدئو پروژکتورهای نصبی کوچک‌تر است).

قرار دادن آن در کنار، معمولاً آن را در سطح چشم نصب‌کننده قرار می‌دهد.

بیایید نگاهی به کنترل‌ها بیندازیم:

 

پنل کنترل HT9060 دارای نه دکمه است. این دکمه‌ها در سه ردیف سه‌تایی چیده شده‌اند، به اضافه کلید روشن/خاموش که در سمت چپ، دقیقاً زیر ردیف پایین قرار دارد. این پنل نسبتاً کوچک است و نه تنها بیشتر به سمت عقب، بلکه پایین‌تر از ناحیه ورودی‌ها قرار گرفته است. همچنین یک درِ کشویی کوچک وجود دارد که پنل کنترل را می‌پوشاند و معمولاً باید در جای خود بماند.

بخش ناوبری شامل چهار فلش معمولی است این بار به صورت چینش لوزی، با دکمه ورود (OK) در مرکز.

از بالا سمت چپ: اولین دکمه، دکمه منبع (Source) است. سپس فلش بالا می‌آید. در سمت راست، دکمه حالت (Mode) قرار دارد که بین حالت‌های تصویر جابجا می‌شود.

ردیف دوم شامل فلش چپ، دکمه ورود (OK) و کلید فلش راست است.

ردیف پایین شامل دکمه بازگشت (Back) در سمت چپ است که هنگام پیمایش در منوها شما را یک سطح به عقب می‌برد (یا اگر در منوی اصلی باشید، منوها را می‌بندد). در سمت راست آن دکمه فلش پایین قرار دارد و در انتهای راست، دکمه منو (Menu) قرار دارد. دوستان، این تمام ماجرا است. همه چیز کاملاً استاندارد است. توجه داشته باشید که کلیدهای فلش تنها در هنگام پیمایش در منوی روی صفحه (OSD) عمل می‌کنند. آن‌ها زمانی که در منو نیستید، عملکرد متفاوتی ندارند.

ریموت کنترل

 

می‌دانم که موضوع نسبتاً جزئی است، اما من مدت‌هاست که از ریموت‌کنترل‌های بنکیو واقعاً لذت می‌برم. مانند اکثر شرکت‌ها، بنکیو نسبت به تعداد ویدئو پروژکتورهای مختلف، تنوع کمی از ریموت‌ها را تولید می‌کند. با این حال، ویدئو پروژکتورهای سینمای خانگی آن‌ها (برخلاف برخی ویدئو پروژکتورهای سرگرمی خانگی سطح مبتدی)، مدت‌هاست که ریموت‌های بزرگی با دکمه‌های زیاد، از جمله میانبرها به منوهای کلیدی دارند...

HT9060 به زیبایی هر ریموتی که از بنکیو دیده‌ایم، عالی است. به عنوان یک امتیاز اضافه، ظاهر آن هم خوب است. اما نکته مهم‌تر این است که دارای نور پس‌زمینه (Backlit) است و چیدمان بسیار خوبی دارد. تنها انتقاد واقعی من این است که دوست داشتم پیاده‌سازی HDMI-Link را می‌دیدم؛ این قابلیت اجازه می‌داد ریموت همچنین پخش‌کننده‌های سازگار ۴K UHD و بلوری، و همچنین برخی ریموت‌های کابلی و سایر دستگاه‌ها را کنترل کند. و بدین ترتیب کمی از شلوغی ریموت‌ها کم می‌کرد.

از سوی دیگر، همانطور که در صفحه قبلی اشاره شد، بنکیو تمام رابط‌های معمول «فرمان و کنترل» را دارد تا با ریموت‌های یونیورسال سازگار باشد و سازگار با AMX باشد (اما جالب است که با Crestron سازگار نیست که در نصب‌های سینمای خانگی سطح بالا رایج‌تر است).

بیایید نگاهی به دکمه‌ها و قابلیت‌های این ریموت بنکیو بیندازیم:
در هر ردیف، شروع از بالا، دکمه‌ها را از چپ به راست لیست می‌کنیم:

Power On (روشن)، (در سمت چپ)
Standby (آماده‌به‌کار / خاموش) در سمت راست. برای خاموش کردن دو بار فشار دهید.

ردیف بعدی:
Auto: سیگنال کامپیوتر را به صورت خودکار و در صورت نیاز تنظیم می‌کند.
Aspect ratio: اجازه می‌دهد نسبت تصویر را در صورت نیاز تنظیم کنید.
Test Pattern: یک الگوی تست تک که می‌توانید برای فوکوس کردن و مشاهده کنتراست از آن استفاده کنید.

ردیف بعدی:
دکمه‌های استفاده نشده (به یاد داشته باشید که اکثر ریموت‌ها بین چندین ویدئو پروژکتور به اشتراک گذاشته می‌شوند که اغلب دارای ویژگی‌های متفاوتی هستند).
Source: به شما اجازه می‌دهد منبع خود را انتخاب کنید. فشار دادن بیش از یک بار شما را در گزینه‌ها می‌چرخاند یا می‌توانید از کلیدهای جهت‌نما استفاده کنید.
Default: یک دکمه از نوع ریست برای ویژگی‌ای که در حال کار با آن هستید (روی صفحه نمایش).
Navigation: چهار کلید جهت‌نما در چیدمان مربعی، با یک دکمه مرکزی OK (ورود).
Back: شما را یک مرحله در سیستم منو به عقب می‌برد.
Menu: سیستم منو را باز می‌کند.
Pic Mode: میانبر. به شما اجازه می‌دهد حالت تصویر مورد نظر خود را (مانند سینما) انتخاب کنید. برای چرخش چندین بار فشار دهید یا از فلش‌های ناوبری برای انتخاب حالت تصویر دلخواه استفاده کنید.
HDR: میانبری به منوی HDR که در آن می‌توانید منحنی تن (Tone curve) را برای افزایش یا کاهش مقدار HDR تغییر دهید. HDR بیشتر = مناطق روشنایی متوسط (Mid brightness) تیره‌تر در مقایسه با مناطق کاملاً روشن.
Cinema Master:مجموعه‌ای از ویژگی‌های نام‌گذاری شده بنکیو را باز می‌کند، از جمله «تقویت‌کننده رنگ» (Color enhancer)، تنظیم رنگ پوست (آن‌ها آن‌ها را Flesh tones می‌نامند). تقویت‌کننده پیکسل جنبه‌های زیادی از محتوای ۴K را تنظیم می‌کند، از جمله رنگ، کنتراست، جزئیات و بافت‌ها (ما معمولاً این تنظیمات را روی پیش‌فرض نگه می‌داریم (یا اگر نه، احتمالاً بیشتر آن‌ها را کم می‌کنیم تا زیاد کنیم). آخرین مورد در Cinema Master نام‌های غیرقابل درک DCTI/DLTI را دارد آن‌ها کنترل‌های اضافی هستند که جنبه‌های متعددی از تصویر را تحت تأثیر قرار می‌دهند، به خصوص در تصاویر با کنتراست بسیار بالا. من واقعاً با این‌ها دستکاری نکردم. لذت ببرید.
3D: گزینه‌های ۳D را روشن/خاموش می‌کند. Auto (خودکار) پیش‌فرض است، اما می‌تواند On (روشن) باشد (اگر محتوای ۳D وجود دارد) یا Off (خاموش).
 Invert:  تصویر ۳D را بین چشم چپ و راست معکوس می‌کند اگر به هم ریخته باشد (یک ویژگی استاندارد ۳D).

این ما را به بخش پایینی ریموت کنترل HT9060 می‌رساند که شامل ۹ دکمه در سه ردیف است. همه این‌ها میانبرهایی به منوهای اصلی تصویر هستند:

 Bright:  سطوح سیاه را تنظیم می‌کند.
 Contrast: سطوح سفید را تنظیم می‌کند.
Dynamic Iris: (این دکمه کار نمی‌کند زیرا هیچ عنبیه دینامیک (Dynamic iris) وجود ندارد).
Color Temp: مقیاس خاکستری را تنظیم می‌کند – تعادل سفید بین قرمز، سبز و آبی.
Color Manage: مدیریت رنگ.
Light Mode: «حالت لامپ» را برای کنترل روشنایی موتور لیزر (و در نتیجه پروژکتور) تنظیم می‌کند.
Gamma:گاما را تنظیم می‌کند.
 Sharp:  وضوح (Sharpness) را تنظیم می‌کند.
 Eco Blank:  صفحه را خالی می‌کند (سیاه می‌کند).

 منوها

سیستم منوی بنکیو بسیار قدیمی و سنتی است. یعنی این سیستم عمدتاً مبتنی بر متن است تا آیکون. این سیستم برای ارائه ده‌ها کنترل برای تنظیم طراحی شده است که کار با آن را بسیار کارآمد می‌کند. چیدمان بنکیو برای بسیاری از سال‌ها بسیار شبیه به اپسون بوده است، و این یک نکته مثبت است. و به همین دلیل است که هر دو شرکت در دهه گذشته عمدتاً فقط ویژگی‌هایی به منوهای خود اضافه کرده‌اند، نه اینکه آن را بازطراحی کنند.

چیزی که کمبود محسوب می‌شود، ناوبری هوشمند مبتنی بر نشانگر و پر از آیکون است که در تلویزیون‌های هوشمند امروزی رایج است. این مشکلی ندارد. این یک ویدئو پروژکتور سینمای خانگی است. کنترل‌های آن بر «پروژکت کردن» متمرکز هستند؛ صوتی وجود ندارد، ناوبری کابل یا باکس‌های ماهواره‌ای و غیره وجود ندارد. منوهای بنکیو را کنترل می‌کنند. و این کار را خوب انجام می‌دهند.

آن مورد قابل توجه، کالیبراسیون HDR است. طبق گفته جیسون، کالیبراتور ISF ما، HT9060 هنگام کار با محتوای معمولی SDR به زیبایی کالیبره می‌شود، اما کنترل‌ها برای کالیبره کردن حالت‌های HDR (HDR10 و HLG - اما هر دو به همان رفتار عمل می‌کنند) بیش از حد سخت‌گیر و ظریف هستند تا کاربردی باشند. در نتیجه، ما در درجه اول از تنظیمات پیش‌فرض برای محتوای HDR استفاده می‌کنیم.

همان‌طور که در جای دیگر این نقد و بررسی بحث شد، HT9060 دارای کنترل‌های کامل کالیبراسیون است. این کنترل‌ها هنگام کالیبراسیون در حالت SDR عالی عمل می‌کنند، اما هنگام تماشای محتوای HDR بهتر است دست‌نخورده باقی بمانند. جیسون این موضوع را با جزئیات در صفحات کالیبراسیون ما که در ادامه می‌آید، شرح می‌دهد.

مستندات ارائه شده همراه با HT9060 جزئیات کمی بیشتری در مورد منوهای مختلف ارائه می‌دهد. به طور کلی، مستندات بنکیو بسیار خوب است. همیشه می‌توان راهنمایی کمی بیشتری در مورد بهترین استفاده از برخی کنترل‌ها وجود داشت، اما دفترچه راهنما جزئیات خوبی دارد. با این حال، جالب است که دفترچه به طور خاص به «عمر لامپ» اشاره‌ای نمی‌کند.

پروژکتور سینمای خانگی بنکیو HT9060 به موتور نوری LED ساخته شده توسط فیلیپس متکی است. بنکیو صرفاً بیان می‌کند: ۲۰,۰۰۰ ساعت، اما اینکه در چه حالتی است مشخص نمی‌کند. در بررسی با بنکیو، آن‌ها پاسخ دادند که رتبه‌بندی ۲۰,۰۰۰ ساعتی در توان کامل (حالت عادی) است. آن‌ها اشاره می‌کنند که با موتور نوری LED، تفاوت قابل‌توجهی در «عمر لامپ» در هنگام کاهش توان از حالت کامل به حالت اقتصادی (Eco mode) وجود ندارد.

بنابراین، انتظار ساعات بسیار بیشتری نداشته باشید. چیزی که با استفاده از حالت اقتصادی به دست می‌آورید، بی‌صدا بودن بسیار زیاد ویدئو پروژکتور است. در توان کامل، دستگاه از اکثر ویدئو پروژکتورها ساکت‌تر است، اما در توان پایین، به اندازه‌ای به سکوت نزدیک است که نگرانی را برطرف می‌کند.

مزایا و معایب

مزایا

اپتیک عالی
رزولوشن ۴K UHD با استفاده از تراشه جابجایی پیکسل DLP با رزولوشن «بالاتر» ۲۷۱۶x۱۵۲۸x۲
 موتور نوری LED حالت جامد مزایای بسیاری نسبت به لامپ‌ها دارد
 موتور نوری LED با ۲۰,۰۰۰ ساعت عمر (ساخته فیلیپس)
  گاموت رنگی وسیع‌تر
انعطاف‌پذیری بسیار خوب در نصب و جایدهی
 لنز زوم دستی ۱.۵:۱
 میزان زیادی جابجایی لنز عمودی و افقی
 پشتیبانی از لنز آنامورفیک و پایه موتوردار اختیاری Panamorph برای استفاده از پرده عریض
روشنایی بسیار خوب و قابل اندازه‌گیری
۱۳۸۰ لومن کالیبره شده – برای یک سینمای اختصاصی کافی است
در حالت‌های غیر کالیبره روشن‌تر است - که از ۲۴۰۰ لومن فراتر می‌رود
رنگ بسیار خوب از پیش فرض (خروجی کارخانه)
رنگ عالی پس از کالیبراسیون برای محتوای غیر HDR
کنترل‌های محتوای HDR اجازه کالیبراسیون کامل برای ۴K با HDR را نمی‌دهند، اما نتایج رنگی، اگرچه متعادل، بسیار خوب است، هرچند به دقت محتوای غیر HDR نیست.
از ۳D پشتیبانی می‌کند (عینک‌ها جداگانه فروخته می‌شوند)
در مقایسه با اکثر ویدئو پروژکتورها بسیار بی‌صدا است
 عملکرد کلی سطح سیاه خوب است
 سیاه‌های عمیق‌تری با محتوای غیر HDR نسبت به HDR تولید می‌کند (امری نسبتاً رایج)
ریموت کنترل عالی – با نور پس‌زمینه واقعاً خوب
از CEC برای کنترل روشن/خاموش توسط دستگاه‌های سازگار پشتیبانی می‌کند
هیچ اثر RBE یا اثر رنگین‌کمان قابل مشاهده‌ای وجود ندارد. من بخشی از اقلیت کوچکی هستم که به RBE حساس هستند، بنابراین دیدن طراحی حالت جامد که باعث نمی‌شود من چشمک‌های رنگین‌کمان را ببینم، خوشحال‌کننده است!
رقیبی شایسته برای مدل‌های سونی و JVC است که طراحی حالت جامد را ارائه می‌دهد در حالی که آن رقبا مبتنی بر لامپ هستند.

معایب

فاقد CFI برای حرکت روان
استفاده تهاجمی‌تر از کنترل دینامیک موتور LED می‌توانست سیاه‌های عمیق‌تری تولید کند
حالت HDR به خوبی کالیبره نمی‌شود، زیرا کنترل‌ها بیش از حد سخت‌گیر و ظریف هستند (خوشبختانه نتایج از پیش تنظیم شده بسیار خوب هستند).
نتیجه یک تصویر کمی سرد اما متعادل است
فاقد ویژگی‌های لنز موتوردار (و حافظه لنز) است که امکان استفاده از پرده عریض را بدون هزینه لنز پانامورفیک (که یک گزینه است) فراهم می‌کند.
از نظر اندازه بزرگ و سنگین است - روی ترازو به ۴۰.۸ پوند می‌رسد
با این حال، تقریباً هم‌اندازه JVCها و سونی‌هاست
فاقد پخش‌کننده رسانه داخلی است - اما معمولاً در این کلاس از ویدئو پروژکتور یافت نمی‌شود
فاقد صوتی داخلی است - این ویدئو پروژکتور شایسته یک پرده بزرگ و سیستم صوتی باکیفیت است، نه بلندگوهای داخلی کوچک.
قطعاً می‌توانست برای مدیریت HDR روشن‌تر باشد (مانند اکثر ویدئو پروژکتورها)
تنها انعطاف‌پذیری پایه در نصب را با زوم ۱.۲:۱ و بدون جابجایی لنز ارائه می‌دهد (نکته مترجم: این مورد با متن‌های قبلی که زوم ۱.۵:۱ و جابجایی لنز داشتند در تضاد است، اما طبق متن اصلی ترجمه شد).
عدم وجود CFI برای حرکت روان در ورزش‌ها و سایر تلویزیون‌های HDTV
البته بلندگوی کوچک ۵ واتی جایگزینی برای سیستم صوتی واقعی نیست
و، بلندگوی ۵ واتی رو به طرفین است، به جای جلو یا عقب
 بازی - تاخیر ورودی (Input Lag) ۴۸ میلی‌ثانیه‌ای قابل قبول است، اما اکثر گیمرها ۳۳ میلی‌ثانیه یا کمتر را ترجیح می‌دهند  عدم پشتیبانی از فضای رنگی P3/BT.2020 برای ۴K (پروژکتور ادعای پوشش ۹۶٪ REC709 را دارد که استاندارد پایین‌تر موجود برای فضای رنگی است)  می‌توانست از نظر صدای فن در توان کامل ساکت‌تر باشد و نوعی وزوز به عنوان بخشی از آن دارد. (با این حال، این امر برای این کلاس از پروژکتورها معمول است).
 عدم وجود پخش‌کننده رسانه داخلی برای امکان استفاده بدون PC - اتصال USB یا کارت برای نمایش عکس و غیره
دارای خروجی صوتی است، اما خروجی صوتی بلوتوثی یک افزودنی خوب خواهد بود که تعدادی ویدئو پروژکتور اکنون ارائه می‌دهند